farhangnet

منافقین و بعثی ها در جریان انتفاضه 1990 در اقدامی ضد اسلامی و با انواع تجهیزات سنگین نظامی افدام به تخریب حرم های ائمه نمودند.

  تصاویر زیر گوشه ای از جنایات رژیم بعثی صدام است که با همکاری مسعود رجوی و عوامل گروهک نفاق اقدام به حمله و تخریب عتبات عالیات در نجف و کربلا نمودند که سازمان منافقین در جریان سرکوب انتفاضه مردم عراق در سال 1990 به عنوان بازوی سرکوب شیعیان جنوب عراق با ارتش و استخبارات رژیم صدام همکاری نزدیکی داشت.

منافقین و بعثی ها جریان انتفاضه 1990 در اقدامی ضداسلامی و وحشیانه برای سرکوب مردم جنوب عراق به مردمی که در حرمهای ائمه اطهار در نجف و کربلا پناه برده بودند، حمله نمودند و هزاران زن و کودک را قتل عام کرده و با انواع تجهیزات سنگین نظامی افدام به تخریب حرم های ائمه نمودند.

ادامه مطلب

مرحوم « سيد محمدبن علي اکبر» مشهور به « سلطان الواعظين شيرازي» فرزند اشرف الواعظين حاج علي اکبر در حدود سال 1275 ش. (1314 ق.) در تهران متولد شد و مقدمات را در تهران فرا گرفت.

سپس در 12 سالگي به همراه پدرش به عراق رفت و مدت دو سال در کربلا، سطوح متوسطه را خواند. سپس در خدمت پدر به کرمانشاه عزيمت نمود و به تبليغ شريعت پرداخت.

سيد محمد سپس براي تکميل علم و کمال خويش به کشورهاي عراق، سوريه، فلسطين، اردن، مصر و هندوستان مسافرت نمود و با گروه هاي بسياري از يهوديان، مسيحيان، برهمائيان و مسلمانان اهل سنّت و .... مناظرات ديني و مذهبي داشت  .
علاوه بر آن، آثار گرانبهايي از وي به جاي مانده که صد مقاله سلطاني در رد بر يهود و نصارا و نيز گروه رستگاران يا فرقه ناجيه در دو جلد از آن جمله اند.

مرحوم سلطان الواعظين ، در ربيع الاول سال 1345 هجري قمري درحالي که بيش از سي سال نداشت، بعد از تشرف به حج از طريق دريا، به کراچي و ديگر شهرهاي مهم هند و پاکستان رفته و بنا به درخواست دوستان خود و با توجه به شهرتي که داشته، جلسات مناظره متعددي با علماي هندو و ساير مذاهب اسلامي برگزار مي کند.

از جمله آن ها جلسه اي بوده که در حضور گاندي برگزار شده و با پيروزي او به اتمام رسيده است و در جرايد آن روزگار هند چاپ مي شود.
در شعبان همان سال هم به دعوت « سيد عنايت عليشاه نقوي» (مدير هفته نامه در نجف) و «محمد سرور خان» (از با نفوذترين خاندان قزلباش پاکستان) براي اجراي تنها برنامه سخنراني عمومي خود به زبان فارسي در هند، « سيالکوت» و از آنجا به « پيشاور» پاکستان که در مرز افغانستان واقع شده مي رود.

جلسات سخنراني، عصرها در امام باره (حسينه) مرحوم « عادل بيک رسالدار» با موضوع « اثبات امامت» برگزار مي شد و گاهي تا سه ساعت به طول مي انجاميد!

روزي دو نفر از روحانيان اهل سنت به نام هاي «حافظ محمد رشيد» و «شيخ عبدالسلام» که اهل ملتان کابل بودند، به ملاقات ايشان آمده و تا ده شب مشغول مناظره مي شوند. اين جلسات که در منزل شخصي به نام « ميرزا يعقوب علي» برگزار مي شد و تا شش ساعت و گاه تا طلوع فجر ادامه مي يافت، با حضور چهار نفر خبرنگار و حدود دويست مستمع شيعه و سني اهميتي يافته و گزارش آن هر روز صبح در جرايد منتشر مي گردد.

بعدها خود سلطان الواعظين از روي گزارشات چاپ شده  در جرايد، اين مناظرات را در کتابي به نام « شب هاي پيشاور» مرتب و چاپ کرد.
مرحوم سلطان الواعظين شيرازي سرانجام در هجدهم مهر 1350 ش. برابر با بيستم شعبان 1319 ق. در 75 سالگي در تهران درگذشت و با تشييع با شکوهي در مقبره ابوحسين به خاک سپرده شد.

لينک دان لود اصل فايل کتاب شبهاي پيشاور بصورت پي دي اف

حجم: 18.8 مگابايت

اما در این کتاب شریف به این سوالات پاسخ داده شده است:

ادامه مطلب

کارشناس مسائل سیاسی عربستان درباره وجود طرح هایی برای خارج کردن مقبره پیامبر اسلام (ص) از مسجد نبوی و تخریب "القبة الخضراء" (گنبد سبز) که بن عثیمین ازعلمای وهابیت آن را مطرح کرده است، هشدار داد.

ادامه مطلب

محدودة روضه رضوان، از خانة پیامبر تا منبر و از دیوار محراب تا چهارمین ستون است. ستون‌های روضه امروزه به رنگ صورتی و خطوط طلایی است؛ طول آن بیست و دو و عرض آن پانزده متر است.

روضه، فضیلت زیادی دارد. در حدیثی از پیامبر (صلّی الله علیه وآله وسلّم ) ، به عنوان باغی از باغ های بهشت معرفی شده است ؛ «مَا بَیْنَ بیتی وَ مِنْبَرِی رَوْضَةٌ مِنْ رِیَاضِ الْجَنَّة». محدودة روضه، از خانة پیامبر تا منبر و از دیوار محراب تا چهارمین ستون است. ستون‌های روضه امروزه به رنگ صورتی و خطوط طلایی است؛ طول آن بیست و دو و عرض آن پانزده متر است.

در محدودة روضة مطهره، سه مکان مقدس دیگر نیز وجود دارد که عبارتند از:

1 . مرقد مطهر پیامبر؛ حضرت رسول (صلّی الله علیه وآله وسلّم ) در همان حجره‌ای که وفات یافت، دفن گردید و امروزه گنبد سبزی (قبة الخضراء) بر روی آن ساختهاند.(1)

2 . منبر ؛ منبر موجود در مسجد النبی 12 پله دارد که از قرن دهم در جایگاه منبر پیامبر گذاشته شده است.

 3 . محراب ؛ پیامبرخدا (صلّی الله علیه وآله وسلّم ) در آنجا نماز می‌گزارد و اکنون بر بالای آن، این عبارت نوشته شده است : «هَذَا مُصَلّی النَّبِی (صلّی الله علیه وآله وسلّم ) ».

تصاویر در ادامه مطلب

(تصاویر و مطالب بر گرفته از سایت سازمان حج و زیارت)

چه دعایی کنمت بهتر از این

که کنار پسر فاطمه هنگام اذان سحر جمعه ای از این ایام

پشت دیوار بقیع

قامتت قد بکشد

به دو رکعت صلواتی که نثار حرم و گنبد برپا شده ی حضرت زهرا بکنی

به خواهران و برادران محترم کشورهاى اسلامى قبل از هر چیز این نکته را باید عرض کنم که صورت حج، این عبادت بزرگ را که براى انجام آن مشرف مى‏شوید به صورتى شایسته و موافق دستور الهى انجام دهید و مسائل آن را نزد علماى اعلام با دقت فرا گیرید. مبادا خداى ناخواسته پس از انجام حج و گذشت وقت معلوم شود که خللى در آنها وارد شده و موجب بطلان حج گردیده و زحمتهاى شما هدر رفته است.

مسعودى مورّخ بزرگ اهل‏سنّت در تاريخ مروج الذهب مى ‏نويسد: مردى از اهل كوفه سوار بر جمل (شتر نر) خويش به شام آمد.

مردى از اهل شام كه در آن شتر طمع كرده بود به دادگاه شكايت برد كه اين ناقه (شتر ماده) من بوده و اين مرد كوفى در جنگ صفين از من گرفته است.

قاضى از او شاهد خواست و او هم پنجاه نفر از مردان شام را آورد و در پيشگاه قاضى شهادت دادند كه اين ناقه (شتر ماده) از آنِ مرد شامى بوده است!

مرد كوفى شكايت نزد معاويه برد و گفت: اين شتر من اصلاً ناقه (شتر ماده) نيست، بلكه جمل (شتر نر) است.

معاويه كه با اين حادثه شگفت روبه رو شده بود، گفت:
"لب فروبند! حال كه حكمش صادر شده قيمتش را به تو مى‏ پردازم.
اما وقتى به كوفه نزد على بن ابى طالب(ع)برگشتى به ايشان بگو من با ارتشى صدهزار نفرى آماده جنگ با او هستم كه بين شتر نر و ماده فرق نمى‏ گذارند، بلكه در مسير جنگ صفين نماز جمعه را در روز چهارشنبه براى آن‏ها خوانده‏ ام و آن‏ها سكوت كردند.

پي نوشت:
(1) ابلغ علياً انى اقابله بمأة ألف ما فيهم من يفرق بين الناقة و الجمل و لقد بلغ من أمرهم له انه صلّى بهم عند مسيرهم إلى صفين الجمعة يوم الاربعاء (مروج الذهب، ج 2، ص 172)

به نام خدا

با توجه به هجمه همه جانبه فرقه ضاله وهابیت به مذاهب اسلامی خصوصاً تشیّع ، و پخش وسیع شبهات و توزیع کتب متعدد در تیراژهای وسیع برای القای شبهات گوناگون در سال های اخیر، لزوم پاسخ گویی به این شبهات مشاهده می گردد.

و بجاست زائران حرمین شریفین با آشنایی با این شبهات و پاسخ آنها قبل از عزیمت به سفر حج در مقابل القاء اینگونه شبهات واکسینه شوند.و...

و لذا یکی سرفصل های آموزشی زائران حج  مبحث کلام، عقائد و پاسخ به شبهات وهابیون تعیین گردیده  است.

با مرور اجمالی در سوالات و شبهات مطرح شده از طرف وهابیون در می یابیم که این سوالات پیرامون موضوعات ذیل خلاصه می شود :

-         تاریخ تشیع و گسترش آن‏

-         عقاید شیعه‏

-         منزلت قرآن در نزد شیعه‏

-         امامت در نزد شیعه‏

-         توسل به اولیاى الهى

-         منزلت قرآن در نزد شیعه‏

-         امامت در نزد شیعه

-         اهلبیت (علیهم السلام)

-         مهدویت در اسلام‏

-         مسائل فقهى‏

-         مسائل تاریخى

-         صحابه‏

ما به فضل الهی و عنایات ویژه حضرت بقیة الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف سعی خواهیم کرد مهمترین سوالات و شبهاتی که زائرین محترم در سرزمین وحی با آن­ها روبرو می شوند مطرح کرده و پاسخ مناسب در حد اختصار به آنها ارائه کنیم.

زائرین محترم برای آگاهی بیشتر می توانند به کتاب­هائی که در این زمینه نوشته شده از جمله راهنمای حقیقت ‏، شبهای پیشاور، پاسخ جوان شیعى به پرسشهاى وهابیان و شیعه پاسخ میدهد مراجعه فرمایند.

لازم به ذکر است که این کتاب ها در سایت کتابخانه تخصصی حج با آدرس http://hajj.ir/hadjwebui/library/wfViewLibraryList.aspx

موجود و قابل دسترسی می باشد.

سؤال:

اگر شیعه حق است، چرا در اقلیّت مى‏باشد و اکثریت، مذهب تسنّن را پذیرفته‏اند؟

پاسخ:

هیچگاه اکثریت نشانه حقانیت و اقلیت نشانه خلاف آن نیست، در طول تبلیغ پیامبران، از زمان حضرت نوح تا عصر حضرت خاتم مؤمنان در اقلیّت بودند. قرآن آنگاه که مبارزات پى‏گیر انبیا را یاد مى‏کند، پیوسته تذکر مى‏دهد: گروندگان و مؤمنان به آنان بسیار اندک بودند. درباره نوح که نهصد و پنجاه سال به تبلیغ پرداخت، مى‏فرماید:

 «وَما آمَنَ مَعَهُ إِلّا قلیل». «جز اندکى به همراه او ایمان نیاوردند».

در آیه دیگر مى‏فرماید: «وَقَلیلٌ مِنْ عِبادى الشَّکُور».  «اندکى از بندگان من سپاسگزارند».

قرآن درباره پیروى از اکثریت، به پیامبر هشدار مى‏دهد ومى‏فرماید:

 «إِنْ تُطِعْ أَکْثَرَ مَنْ فِى الأَرْض یُضِلّوک عَنْ سَبیلِ اللّه».  «اگر از اکثریت مردم روى زمین پیروى کنى، تو را از راه خدا گمراه مى‏کنند».

و باز به پیامبر یادآور مى‏شود:

 «وَما أَکْثَرُ النّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤمِنین».  «هر چند بکوشى، اکثریت مردم ایمان نمى‏آورند».

بزرگترین جمعیت‏ها در جهان از آنِ کشورهایى چون چین با حدود یک میلیارد و سیصد میلیون نفر و هند با بیش از یک میلیارد نفر جمعیت است که اکثریت مردم آنها را مادى‏گرایان و بت‏پرست‏ها تشکیل مى‏دهند. اگر مجموع جمعیت مسلمانان را که یک میلیارد و سیصد میلیون تخمین زده مى‏شود نسبت به جمعیت 6 میلیاردى کره زمین، بسنجیم، از اکثریت برخوردار نیستند.

امیرمؤمنان على بن ابى طالب در یکى از سخنان حکیمانه خود، درباره شناخت حق و باطل، بیانى دارد که یادآور مى‏شویم:

در جنگ جمل مردى از امیرمؤمنان سؤال کرد: آیا با طلحه و زبیر نبرد مى‏کنى، در حالى که آنان از برجسته‏ترین اصحاب پیامبرند؟

امام در پاسخ فرمود: تو در اشتباهى. عظمت و بزرگى اشخاص، نشانه حق و باطل نیست، حق را بشناس تا اهل آن را بشناسى؛ و باطل را بشناس، آنگاه اهل آن را خواهى شناخت».

گذشته از این، شیعه هر چند نسبت به جمعیت کل مسلمانان، در اقلیّت است، ولى براى خود، جمعیت عظیمى را در جهان تشکیل مى‏دهند و لذا در غالب نقاط جهان حضور مؤثر دارند. علاوه بر کشورهاى ایران و عراق و آذربایجان و بحرین و لبنان که اکثریت آنها را شیعیان تشکیل مى‏دهند، در تمام کشورهاى اسلامى، اقلیت قابل ملاحظه‏اى از شیعیان وجود دارد که براى خود مساجد، مؤسسات، مدارس و برنامه‏هاى فرهنگى دارند.

اصولًا باید توجه کرد که شیعه به عنوان اپوزیسیون و مخالف نظام حاکم شناخته مى‏شد و نظام‏هاى سیاسى براى سرکوب بلکه ریشه‏کن کردن آنها، به آنان لقب «روافض» داده بودند. به عنوان نمونه، سلطان محمود غزنوى پس از تسلط بر شرق خراسان، به ریشه کن کردن دو گروه، یکى شیعه و دیگرى معتزله همت گمارد، چندان که آثار علمى و کتابخانه‏هاى آنان را از بین برد تا اثرى از تشیع و معتزله باقى نماند. او پیوسته اهل حدیث و کرامیه را تقویت مى‏کرد، و شیعه و معتزله را دشمن اصلى خود مى‏دانست.

صلاح الدین ایوبى، پس از خیانت به فاطمیان، تصمیم بر قتل عام شیعه گرفت و گروه بى‏شمارى از آنان را کشت.

در دوران حکومت عثمانى، در زمان سلطان سلیم به خاطر فتواى یک فقیه حنفى به نام نوح، 40000 شیعه در ترکیه فعلى سر بریده شدند.

در دوران حکومت جزّار در لبنان، در جبل عامل حمام خون به راه افتاد و نسل‏کشى شیعه صورت گرفت، به گونه‏اى که کتاب‏هاى آنان مدت‏ها به جاى هیزم در تنور نانوایان مى‏سوخت.

با توجه به این کشتارهاى دسته‏جمعى، بقاى شیعه در جهان، آن هم با یک فرهنگ قوى و جامع و داشتن علما و دانشمندان مبرز در تمام رشته‏هاى اسلامى و علمى، یکى از معجزات الهى است که در پرتو عنایتش، مظهر اسلام راستین بدون تحریف تا قرن پانزدهم به جاى مانده و خوشبختانه روز به روز نور آن، راه گروه بیشترى از انسان‏ها را روشن نموده و پرده‏هاى جهل و تعصب را از چهره تاریخ کنار مى‏زند

قرن‏ها پیش مرد و زن و کودکی تنها، چند قطعه سنگ سیاهِ ساده را از دل کوهی در کنار مکه بریدند و بی‏هیچ ترکیب و تزئینی بر هم نهادند؛ یک مکعب که نامش کعبه شد. داستان حج به همین سادگی شروع می‏شود. کعبه، قلب جهان است؛ نقطه ثابتی که همه پیرامونش دایره‏وار در گردشند. درست مثل کهکشان‏ها که تسبیح‏گوی دایره‏وار خداوندند. حج، نشانه است؛ تبلور منظومه ستایش کیهان در برابر خداوند، قرار گرفتن یک بی‏نهایت کوچک در برابر یک بی‏نهایت بزرگ و... . حج، داستانی بلند از همین رمزها و رازهاست .

واژه حج

واژه حج (به فتح حاء) در لغت به معنی قصدِ همراه با حرکت است و واژه «مَحَجَّة» به معنای راهِ همواره و مستقیمی است که انسان را به مقصد می‏رساند. نظر به این که در زیارتِ کعبه و انجام مراسم آن، قصدِ سفر و حرکت نهفته است، آن را حجّ نام نهاده‏اند. بنابر این، قبل از آن که حج حرکتی صوری، و سفری ظاهری باشد، حرکتی درونی و سیر و سیاحتی باطنی است. فقط پرواز جسم نیست، بلکه پرواز جسم مقدّمه‏ای برای پرواز روح است.

 
تفاوت حَجّ و حِج
واژه «حَجّ» به معنای قصد زیارت خانه خدا است، ولی واژه «حِجّ» به معنای نتیجه قصد است؛ یعنی تنها قصد زیارت کافی نیست، بلکه باید زیارت مقصود و مورد نظر به دست آید. بنابراین، حَجّ مقدمه و پیش‏زمینه حِجّ است، و هدف اصلی، رسیدن به مقصود و اهداف حَجّ است. باید حَجّ حساب شده و با محتوا به جا آورد نه حجّ تهی و بی‏محتوا. بر همین اساس، امام محمدباقر علیه‏السلام در کنار کعبه به یکی از شاگردانش به نام ابوبصیر، که حاجیان را زیاد، و گریه‏کنندگانِ گرد کعبه را بزرگ شمرد، فرمود: «بلکه گریه‏کنندگان بسیار، و حاجیان اندکند.

میهمان خدا
کسانی که به حج یا عمره مشرّف می‏شوند میهمان خدایند؛ آن هم میهمانی که با دعوت صاحب‏خانه آمده است. بدیهی است که اگر صاحب‏خانه کریم باشد، فضل و کرم خود را از میهمان دریغ نخواهد کرد. امام صادق علیه‏السلام فرمود: حاجی و عمره‏گزار میهمان خدایند. اگر از او درخواست کنند، به آنها می‏بخشد و اگر او را بخوانند اجابتشان می‏کند و اگر شفاعت خواهند شفیعشان می‏کند.

بهره حجاج در سفر حج
بدون شک پاداش و بهره‏ای که حجاج از سفر معنوی حج می‏برند با یکدیگر برابر نیست و هرکسی به اندازه ظرفیت خود و درجه‏ای که از درک حضور پروردگار دارد، بهره‏مند خواهد شد. امام صادق علیه‏السلام می‏فرماید: حاجی‏ها در بازگشت سه دسته‏اند: عده‏ای از آتش نجات می‏یابند، عده‏ای از گناهان خود خارج می‏شوند همانند روزی که از مادر متولد شده‏اند و عده‏ای خانواده و مالشان محفوظ می‏ماند و این کم‏ترین بهره‏ای است که حاجی‏ها می‏برند.

 
ضرورت فراگیری مسایل نماز برای حاجیان
نماز از پایه‏های اساسی دین اسلام است و از آن‏جا که نماز یک تکلیف شبانه‏روزی برای تمام مکلّفان است و محدود به زمان و مکان خاصی نمی‏باشد، فرا گرفتن بسیاری از مسائل آن واجب و ضروری است و بر همه افرادی که به سن بلوغ می‏رسند لازم است نسبت به آموختن مسائل نماز و تصحیح قرائت آن اقدام کنند. امّا این وظیفه نسبت به افرادی که عازم حج‏اند، ضرورت بیشتر می‏یابد؛ چرا که علاوه بر تکالیف پنجگانه شبانه‏روزی یکی از اعمال عمره و حج، نماز طواف است و در مجموعه اعمال عمره و حج سه نماز واجب وجود دارد که باید به طور صحیح خوانده شود و گاه صحیح نبودن آن موجب مشکلات بسیاری برای حجاج خواهد شد. لذا بر حجاج عزیز لازم است که قبل از عزیمت به حج نسبت به تصحیح قرائت نماز و آموختن مسایل آن اقدام کنند، تا خدای‏ناکرده در انجام دادن اعمال دچار اشکال نشوند.

 
حُجّاج و پرداخت حقوق واجب مالی
از مسایل مهم حج، مباح بودن لباس احرام است. لباسی که درحال طواف و نماز بر تن دارند، باید از هرگونه حقوق مالی دیگران اعم از حقوق مالی اشخاص معین و مالیات‏های اسلامی مانند خمس و زکات پاک باشد. چنانچه شخصی در امور اقتصادی خود نظم و حساب معینی نداشته باشد و حقوق مالی فقرا و مساکین را نپرداخته باشد، بسیاری از اموال و دارایی‏اش آمیخته به حرام خواهد بود. لذا بر حجاج محترم است که اگر تاکنون نسبت به محاسبه و پرداخت وجوه شرعی خود اقدام نکرده‏اند، قبل از عزیمت به حج با مراجعه به اهل اطلاع و اجازه، نسبت به حساب‏رسی اموال و پرداخت واجبات خود اقدام کنند.

کانون حضور
حج بزرگ‏ترین کنگره جهانی است که مؤمنان و دلدادگان به اللّه با پاسخ در فراخوان خداوند و با حضور در سرزمین وحی، گسترده‏ترین و بزرگ‏ترین اجتماع بشری را شکل می‏دهند. بدین‏سان مسلمانان در این سرزمین، از رازهای دل یکدیگر آگاه می‏شوند، مسائل مهم جهان اسلام را مطرح می‏کنند، راه‏حل‏ها را باز می‏جویند، و برای گشودن گره‏های اجتماعی می‏کوشند. به فرموده مقام معظم رهبری «حج جای تظاهر، تشاور و تعاهد است. در حج مسلمانان باید یکدیگر را پیدا کنند. نه فقط اجسام یکدیگر را بلکه دل‏ها و فکرهای یکدیگر را پیدا کنند.

 
ثواب رسیدگی به خانواده حاجی در نبود او
کسی که بعد از رفتن حاجی به حج یا عمره، به جای او کارهای خانه‏اش را سروسامان دهد، مثل اجر حاجی را خواهد داشت. رسول خدا صلی‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم در یکی از خطبه‏هایش ضمن بر شمردن اجر و مزد حجاج خانه خدا فرمود: «هرکه، حاجی یا عمره‏گزاری را بعد از [رفتن] او، به خوبی در اهل [و خانواده‏اش] جانشینی کند، مثل اجر کامل حاجی را دارد، بدون این که از اجر حاجی چیزی کم شود». طبیعی است که خانواده بسیاری از حاجیان پس از رفتن آنها در انجام دادن کارهای بیرون از منزل و بروز مشکلاتی چون مریضی در تنگنا قرار می‏گیرند. اهمیت رسیدگی به وضع آنها با ثوابی که برای این کار بیان شده است نمایان می‏شود.

 
ملاقات با زائر خانه خدا
یکی از اعمال پسندیده و آداب اسلامی، رفتن به زیارت کسی است که از زیارت یکی از مشاهد مشرّفه یا خانه خدا برگشته است. امام صادق علیه‏السلام درباره اهمیت ملاقات با زائری که تازه از حج برگشته است، فرمود: «کسی که با حاجی ملاقات کند و با او دست دهد، مثل کسی است که دست به حجرالاسود رسانده است» و نیز امام زین‏العابدین علیه‏السلام فرمود: ای کسانی که حج بجا نیاورده‏اید، بشارت بر شما باد به حاجی‏ها هنگامی که بر می‏گردند. پس با آنها دست دهید و آنها را بزرگ دارید که این کار بر شما لازم است و در اجر آنها شریک خواهید شد.

 
حج، میعادگاه عاشقان
حج در کنار نماز، روزه، زکات و ولایت، از پایه‏های پنجگانه اسلام است. حج مایه زوال فقر، بخشایش گناه، ایجاد فروتنی و در هم شکستن تکبر و استکبار، آشنایی بیشتر مسلمانان با یکدیگر، به یاد سِپاری آثار رسول خدا و فراموش نشدن آنها و از بهترین وسایلی است که سالکان برای رسیدن به خدا به آن چنگ می‏زنند. حج میعادگاه عاشقان الهی از آدم تا خاتم و محل دیدار با جانِ جانان و محبوب دلدادگان، حضرت ولی عصر، عجل‏اللّه تعالی فرجه، در دوران غیبت است. در روایت آمده است که «حضرت صاحب امر(عج) هر سال در موسم حج حاضر می‏شد، مردم را می‏بیند و می‏شناسد و مردم اورا می‏بینند، ولی نمی‏شناسند.

 
ابراهیم علیه‏السلام ، بزرگ معلم برائت
ابراهیم علیه‏السلام با در هم شکستن بتکده مشرکان، سنت قویم شرک‏ستیزی را استوار ساخت و با تیغ «لا» اندیشه‏های شرک‏آلود را گردن زد، و با نقش جمله شکوهمند «لا اله الّا اللّه» برای اولین بار بر پرچم توحیدیان، برائت از مشرکان را چونان مشعلی بر معبر تاریخ برافراشت و بدین سان ابراهیم، بزرگْ معلم برائت از مشرکان و اسوه ستیز با جریان شرک، نماد مقاومت در مقابل شرک شد.
این سنّت قویم با فریادهای رعدآسای آخرین حلقه سلسله توحیدیان، پیامبر بزرگ اسلام حضرت محمد صلی‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم استوارتر گشت و با گسیل داشتن قهرمان تعبّد و رزم‏آور آوردگاههای توحید، علی بن ابی‏طالب علیه‏السلام در سال نهم هجرت که آیتِ بت‏سرنگون‏کن «ان اللّه بری‏ءٌ من المشرکین و رسوله» را بر مردم فرو خواند و خانه توحید را از زشتی‏ها و پلشتی‏های بتان بپیراست، چونان سنتی عظیم در حج و سرزمین مکه، بر رواق تاریخ نقش بست.

 
امام خمینی، احیاگر سنت ابراهیمی
حضرت امام خمینی(ره) بزرگ‏ترین احیاگر دین اسلام در قرآن معاصر و فریادگر بی‏بدیل مظلومیت انسان که محتوای عظیم و سازنده کنگره بزرگ حج را به آن بازگرداند و چهره اصیلش را بازسازی کرد، برای احیای سنت ابراهیمی علیه‏السلام و محمّدی صلی‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم ، بی‏تردید گامی بلند برداشت و فریاد برآورد: «حجّ بی‏برائت حج نیست». «فریاد برائت ما فریاد مردم مسلمان آفریقاست، فریاد برادران و خواهران دینی ما که به جرم سیاه بودن، تازیانه ستمِ سیه‏روزان بی‏فرهنگِ نژادپرست را می‏خورند. فریاد برائت ما، فریاد برائت مردم لبنان و فلسطین و همه ملت‏ها و کشورهای دیگری است که... آمریکا و اسرائیل به آنان چشم طمع دوخته‏اند و سرمایه آنان را به غارت برده‏اند.

 
ذخیره‏ای عظیم
رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت اللّه خامنه‏ای مدظله‏العالی، از حج به عنوان ذخیره‏ای بزرگ برای دنیای اسلام، نام می‏برد و اهمیت ابعاد معنوی، اجتماعی، سیاسی و بین‏المللی حج و هم‏چنین نیاز امروز جهان اسلام را به منافع عظیم این اجتماع بزرگ این‏گونه بیان می‏فرمایند: حج، ذخیره‏ای بزرگ برای دنیای اسلام است و استفاده صحیح از آن می‏تواند منافع لازم و حیاتی امت اسلام را تأمین کند. تعیین ایامی خاص برای برگزاری مراسم حج، با این هدف مهم صورت گرفته است که مسلمانانِ اقصی نقاط جهان بتوانند با استفاده از این فرصت استثنایی با یکدیگر تماس و ارتباط برقرار کنند و با هم‏فکری و تبادل نظر، راه علاج مسائل و مشکلات خود را بیابند.

 
مکّه، شهر آکنده از خاطره‏
زایر عزیز، اینک عازم مکه‏ای؛ شهر آکنده از خاطره‏ها؛ دیاری که سینه‏اش انباشته است از هزاران هزار حادثه؛ شهری شگفت که پیرامونش یک‏سر کوه و هر کوی و برزن و خیابان و کوچه‏اش در دره‏ای و شکاف کوهی است. شهر مکه دستخوش دیگر سانی‏هاست و از آن همه میراث‏های جاویدان و نمادهای عشق و ایثار و مظاهر راستی و رادی و یادگارهای تاریخی آغازین روزهای اسلام اکنون چندان اثری نیست، امّا تو به ژرفی بنگر که اگر با «اشارت‏ها» آشنا باشی در پس این همه، آن همه را خواهی دید. مکّه همان خانه دیرپای ایستاده بر معبر تاریخ و فروزان چونان مشعل، بر رواق زمان است. پس روح عبودیت، تعبّد، پذیرش و تسلیم را در جانت بریز و خویشتن را یک‏سره به ابدیت پیوند بزن.

 
سعی، حرکتی هدفمند
سعی، تلاش است؛ حرکتی پر شتاب، جستجوگرانه و هدفدار؛ پاس‏داشت تلاش یک زن، تجدید خاطره شکوهمند حرکت سختکوشانه و تلاش جستجوگرانه بنده وارسته خداوند،هاجر.پس تو ای زایر گرامی، گام‏هایت را استوار دار و حرکت را پرشتاب کن. دل به خدا بسپار و یاد خدای را در جانت زنده کن. در او غرق شو و خود را فراموش کن. اینک به خدا بیندیش و تلاش و توکّل تا جباریت‏های جانت فرو ریزد و از آخرین بقایای ناخالصی پیراسته شود.

 
مِنا، سرزمین عرفان
تو ای زائر گران‏قدر، وقتی به منا رسیدی، بی‏درنگ به سوی دشمن بتاز، آخرین نماد شیطان و دشمن را سنگ‏باران کن، آگاه باش که به گفته امامت، آن احیاگر حج ابراهیمی، شیطان را رجم کنید و شیطان از شما بگریزد، و رجم شیطان را در موارد مختلف با دستورهای الهی تکرار کنید که شیطان و شیطان‏زادگان همه گریزان شوند.
وقتی از نبرد با دشمن بازگشتی، با تیغ آگاهی، ایمان و اخلاص رگ طمع را بزن، و هوای نفست را در پیشگاه خداوند در قالب گوسفندی به مسلخ شب را بفرست. بیتوته کن و یاد خدای را در جانت زنده دار. با خدا زمزمه کن. از او نیروی عشق و عرفان بطلب و روز به سوی دشمن بشتاب و با او درآمیز، و بیزاری و برائت و خشم و نفرتت را با آخرین قدرت بر سینه‏اش بزن که تو در چهره اصیل‏ترین مؤمن، پیرو ابراهیم خلیل، آن نماد عشق و عرفان، ستیز و جهاد، توحید و تعبّد، و مهر و کین می‏باشی.

 
حج، کانون اصلی تبادل فکری
یکی از ارتباطات که در کنگره جهانی حج باید تحقق عینی و عملی داشته باشد، روابط متقابل مذاهب و فِرَق گوناگون اسلامی است؛ زیرا حج کانون اصلی تبادل فکری و بهترین مرکز تقریب بین مذاهب بوده و اکنون نیز می‏تواند باشد؛ به طوری که تبادل افکار ادیان اسلامی در طول تاریخ بشر و مناظره‏های اعتقادی، فلسفی وکلامی در زمان پیامبر خدا صلی‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم و ائمه معصومین علیهم‏السلام در شهر مکه و مرکز وحی انجام می‏گرفت و در قرن حاضر کنگره جهانی حج در ام‏القرای جهان اسلام می‏تواند راه‏کارهای مناظره فکری، علمی و فلسفی میان علما و فلاسفه و فقهای اسلامی را فراهم سازد تا در یک جدال احسن و مناظره نیکو به سرانجام شایسته بینجامد.

 
کنگره حج و تأسیس بازار مشترک اسلامی
با توجه به ابعاد گوناگون سلطه‏خارجی بر بازار مسلمین و آثار سوء ناشی از واردات و مصرف کالا و خدمات بیگانه در جوامع اسلامی، ضرورت تجدید نظر در روابط تجاری ـ بازرگانی با کشورهای استثمارگر کاملاً احساس می‏شود و این موضوع می‏تواند در کنگره عبادی ـ سیاسی حج مورد بررسی و گفتگو میان کشورهای اسلامی قرار گیرد تا زمینه‏های تفاهم و همکاری میان کشورهای مسلمان برای مبادلات متقابل و تأسیس بازار مشترک اسلامی فراهم گردد. اصولاً یکی از منافع عظیم و بلندمدت حج، مطالعه روش‏های مناسب برای قطع سلطه و استثمار کفار از جامعه مسلمین است و بهترین موقعیت برای تبادل نظر و تصمیم‏گیری مناسب، ایام برگزاری حج است که اعمال و مناسک حج را با فلسفه و اهداف واقعی آن ـ که مبارزه علمی و مستمر با استکبار جهانی و قطع سلطه کفار بر مسلمین است  همراه سازیم.

 
عرفات وادی ندبه
و اینک عرفات سرزمین معرفت و اشک و صحرای پر ندبه‏ای که آدم در آن ناله سر دادو عذر تقصیر به پیشگاه خداوندی آورد؛ عرفاتی که وادی ندبه حسین است. آن هنگام که قصد سفر به دیار شهادت داشت. اینک ای زایر مقیم عرفات، بدان که در این دیار، تنها نیستی. حسین و یارانش با تواند و در سمت چپت جبل‏الرحمة، زیر سقف آسمان دعا می‏کند و اشک چون باران از دیدگان فرو می‏بارد. تو تنها نیستی؛ حجت خدا نیز همراه توست. اباصالح المهدی(عج) در این هنگام تو را همراهی می‏کند. از این‏رو، بر مهدی فاطمه سلام کن و هم‏صدا با حسین علیه‏السلام در میانه روز دست به تضرع بردار؛ شاید که پذیرایت شود.


خودشناسی در عرفات
امام صادق علیه‏السلام می‏فرماید: « یک ساعت اندیشیدن بهتر از عبادت یک سال است». یکی از شاخه‏های شناخت، خودشناسی است و حاجی در عرفات، به خود متوجه می‏شود. حال و وضع و کارهای خود را محاسبه می‏کند و اگر خطایی در خود دید، توبه حقیقی می‏کند. در آن‏جا در پیش‏گاه خدا به گناهانش اعتراف می‏کند و تصمیم می‏گیرد دیگر گناه نکند و خود را همیشه از شیطان و شیطنت‏ها دور نگه دارد، به این ترتیب با شناخت خود و با قرائت دعاهایی که وارد شده به ویژه دعای معروف امام حسین علیه‏السلام و امام سجّاد علیه‏السلام در مدرسه عالی عرفات، نام‏نویسی می‏کند. آری عرفات در برنامه‏های حج، هم‏چون روح حج است؛ آن‏قدر مهم است که امام صادق علیه‏السلام درنگ کردن در عرفه را حجّ اکبر خوانده است. و کسی که آن را درک کند، حج را درک کرده است.

دشمن‏شناسی در عرفات
یکی از شناخت‏ها در بیابان عرفات، دشمن‏شناسی و نفرین بر دشمن است. از این‏رو در دعای پرمحتوای امام حسین علیه‏السلام که در صحرای عرفات قرائت فرمود، چنین آمده است: «خدایا مرا بر آن کسی که به من ظلم کند، پیروز گردان و انتقامم را از او بگیر و آرزوهایم را در مورد سرنگونی او برآور و با این کار چشم و دلم را شاد گردان». امام حسین علیه‏السلام با این نحوه شناخت به سوی منا حرکت کرد و به مصاف با نمادهای شیطان (جمرات) رفت، و چنین بود که نهضت عظیم و ماندگار عاشورا را آفرید که از آن نهضت عظیم، نهضت‏های دیگر آفریده شد و می‏شود. راز شعارها و فریادهای ضدآمریکایی حاجیان ایرانی در آن سرزمین، نیز در همین امر نهفته است؛ چرا که شیطان را در آنجا شناخته‏اند. در آنجا آماده می‏شوند تا با عزمی راسخ به سرزمین منا بیایند و نمادهای شیطان را سنگ‏باران کنند، و عملاً در جبهه پیکار شدید با مظاهر شیطانی قرار گیرند؛ چرا که فهمیده‏اند تا شیطان را نکشند هرگز به سعادت ابدی ـ که هدف اصلی حج است ـ نخواهند رسید.

به گزارش خبرگزاری اهل‏بیت(ع) ـ ابنا ـ پرس‏تی‏وی دقایقی پیش اعلام کرد «آیات القرمزی» دوشیزه و شاعره‏یبیست ساله بحرینی که در میدان لؤلؤه، اشعار حماسی و انقلابی خوانده بود پس از تجاوز نیروهای بیگانه به شهادت رسیده است.

وی چند روز پیش به وسیله نیروهای آل‏خلیفه و آل‏سعود بازداشت شد و در این مدت، اخباری مبنی بر تحمل شکنجه و آزاد و اذیت شدید نسبت به وی منتشر می‏شد.

آیات القرمزی بعد از خواندن اشعاری در ذم آل‏خلیفه در میدان لؤلؤه منامه، بارها نامه‏ها و ایمیل‏های تهدیدآمیز دریافت کرد؛ تا اینکه در اواخر ماه مارس (اوایل فروردین) مزدوران حکومت بحرین با حمایت دژخیمان آل سعود دو بار به منزل شاعره جوان بحرینی یورش بردند اما وقتی وی را پیدا نکردند خانواده و بستگان وی را تهدید کردند که محل اختفای آیات قرمزی را به آنها بگویند وگرنه آنها خانه را بر سرشان خراب خواهند کرد. دژخیمان به افراد خانواده وی گفتند که آنها از مقامات بلندپایه رژیم آل خلیفه دستور دارند که آیات القرمزی را دستگیر و مجازات کنند.

مادر آیات قرمزی می‏گوید: "پس از حمله پلیس، ما اطلاعی از مخفیگاه دخترم نداشتیم لذا برای یافتن وی به جستجو پرداختیم. پلیس هم می‏گفت اطلاعی از وی ندارند و نیروهای امنیتی آل خلیفه کوشیدند ما را مجبور کنند که روی یک ورقه بنویسیم که آیات قرمزی مفقود شده است". این در حالی بود که آیات از سوی مزدوران دژخیم بازداشت شده و تحت شکنجه و آزار قرار داشت.

بالاخره حدود پنج روز پیش شخص ناشناسی با خانواده آیات تماس گرفت و اعلام کرد که وی به کما رفته و در بیمارستان ارتش بستری است. بعد از این تماس، پزشکان بیمارستان ارتش نیز تأئید کردند که آیات القرمزی بعد از شکنجه و تجاوزهای مکرر، به کما رفته است.

سرانجام تلاش پزشکان برای نجات جان وی بی ثمر ماند و خانم آیات القرمزی ـ زبان گزنده انقلاب بحرین ـ در بیمارستان ارتش آل‏خلیفه به شهادت رسید.

تکذبیبه

آخرین خبرهای دریافتی حاکی است خبر شهادت شاعره جوان بحرینی خوشبختانه از سوی خانوده و نزدیکانش تکذیب شده است.

به گزارش ابنا مادر این شاعره جوان که خبر شهادتش را شبکه خبری پرس تی وی روز گذشته مخابره کرده بود ، این خبر را تکذیب کرده است و گفته است که از دیروز تا کنون دوبار به صورت تلفنی با دخترش صحبت کرده است.